Ὁδηγίες Προσευχῆς

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ

1. Νὰ λέμε τὴν προσευχή μας ἀργὰ καὶ καθαρά. Ὄχι μὲ βιασύνη, ἀλλὰ μὲ ἀγάπη πρὸς τὸ Θεό.

2. Πρὶν προσευχηθοῦμε νὰ ἔχουμε συγχωρήσει ὅλους ὅσους μᾶς ἔχουν ἀδικήσει ἢ μᾶς ἔχουν στενοχωρήσει στὴ ζωή μας.

3. Νὰ μάθουμε νὰ ἀγαποῦμε τὴν προσευχή μας μὲ τρόπο ταπεινό.

4. Γιὰ νὰ καρποφορήσει μία προσευχὴ χρειάζεται βαθειὰ ταπείνωση καρδιᾶς καὶ μυστηριακὴ ζωή.

5. Ἡ προσευχὴ ἀποδίδει περισσότερο ὅταν ἔχουμε ἐξομολογηθεῖ καθαρὰ καὶ ἔχουμε κοινωνήσει τὸ Πανάγιον Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

6. Νὰ προσευχόμαστε χωρὶς εἰκόνες στὸ νοῦ μας, ἀλλὰ νὰ προσέχουμε τὰ λόγια της προσευχῆς μὲ κατάνυξη καὶ εὐλάβεια.

7. Ὅσο περισσότερο προσευχόμεθα, τόσο περισσότερο αἰσθανόμαστε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ.

 

Ευχές για το 33άρι κομποσχοίνι

Πρωὶ καὶ βράδυ βγάζε τὸ κομποσχοινάκι ἀπὸ τὸ χέρι σου καὶ κάμε στὸν κάθε κόμπο μιὰ ἀπὸ τὶς παρακάτω προσευχές:

01. Μνήσθητι Κύριε υπέρ ειρήνης του κόσμου.
02. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε την Εκκλησία μας και την Ορθοδοξία μας.
03. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τον Επίσκοπο μας και την συνοδεία αυτού.
04. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους απανταχού γης Ορθοδόξους κληρικούς και λαϊκούς.
05. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τον Πνευματικό μας Πατέρα και την συνοδεία αυτού.
06. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τον Ελληνικό Στρατό και τα Σώματα Προστασίας.
07. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους άρχοντες του έθνους μας.
08. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους μισούντας, αγαπώντας και προσευχομένους υπέρ ημών.
09. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους γονείς, αναδόχους και διδασκάλους μας.
10. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους κατά σάρκα και κατά πνεύμα αδελφούς και συγγενείς μας.
11. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τα γηρατειά και τους μοναχικούς ανθρώπους.
12. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τα Βρέφη, τους απροστάτευτους και αδυνάτους.
13. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε την μαθητιώσα νεολαία μας.
14. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους έφηβους νέους και νεανίδες μας.
15. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους ναρκομανείς, αλκοολικούς και καπνίζοντες.
16. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τας συζυγίας των Ορθοδόξων οικογενειών.
17. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τις κυοφορούσες αδελφές μας.
18. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τις χήρες και τα ορφανά.
19. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους εν διαστάσει συζύγους και πειραζομένους αδελφούς και αδελφές μας.
20. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους ασθενείς, ψυχής και σώματος.
21. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους ελεούντας και εργαζομένους των Ί. Μονών και ενοριών.
22. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους ευλαβείς προσκυνητάς των Ί. Μονών και Εκκλησιών.
23. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους πλέοντας, οδοιπορούντας, ιπταμένους, αιχμαλώτους και απελπισμένους.
24. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους πενθούντας και θλιμένους αδελφούς μας.
25. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους δικαστάς και πολιτικούς.
26. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους πλανεμένους και βλασφημούντας την Ορθοδοξία μας.
27. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε μας και δώρησε καιρόν ειρηνικόν.
28. Κύριε Ιησού Χριστέ φύλαξε μας από ασθένεια, οργή, κίνδυνο και φώτιζε τους γιατρούς και νοσοκόμους.
29. Κύριε Ιησού Χριστέ φύλαξε μας από πείνα, ανάγκη και δυστυχία.
30. Κύριε Ιησού Χριστέ φύλαξε μας από καύσωνα, φωτιά και σεισμό.
31. Κύριε Ιησού Χριστέ φύλαξε μας από κατακλυσμό, καταποντισμό και παγετό.
32. Κύριε Ιησού Χριστέ ανάπαυσε και τις ψυχές των πατέρων, μητέρων, αδελφών, συγγενών, πάπων προ πάπων.
33. Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλόν.

(Κάνε καὶ μιὰ μετάνοια μὲ Σταυρὸ στὸ τέλος).

Εὐχὴ διὰ τὴν αυτοῦ μητέρα

Ὁσίου Συμεὼν

Θεέ μου, Σὺ ποὺ δέχτηκες τὴν θυσία τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ εἶδες μὲ συμπάθεια τὴν ὁλοκαύτωση τὸν Ἰεφθάε, ποὺ δὲν περιφρόνησες τὰ δῶρα τοῦ Ἄβελ, ποὺ γιὰ χάρη τοῦ Σαμουὴλ τοῦ (ἀγαπητοῦ) παιδιοῦ Σου ἀνέδειξες τὴν Ἄννα προφήτιδα. Αὐτὸς Κύριέ μου, Κύριε, γιὰ χάρη ἐμοῦ τοῦ δούλου Σου, δέξου τὴν ψυχὴ τῆς καλῆς μου μάνας.


Λάβε ὑπόψη Σου, Κύριε, τοὺς κόπους καὶ τοὺς μόχθους ποὺ κοπίασε γιὰ μένα. Θυμήσου, Κύριε, τοὺς στεναγμοὺς καὶ τὰ δάκρυα, ποὺ ἔχυσε, ὅταν ἔφυγα ἀπὸ τὰ χέρια της πρὸς Ἐσένα. Θυμήσου, Κύριε, τοὺς μαστοὺς ποὺ θήλασαν ἐμένα τὸν ταπεινό, γιὰ νὰ χαρεῖ τὴ νιότη μου καὶ δὲν ἀπήλαυσε. Δέσποτα, μὴ λησμονήσεις ὅτι οὔτε γιὰ μία ὥρα δὲν μποροῦσε νὰ μὲ ἀποχωρισθῇ καὶ μὲ ἀποχωρίστηκε γιὰ πάντα. Θυμήσου, Δέσποτα, Σύ, ποὺ τὰ ξέρεις ὅλα, ὅτι, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ χαρεῖ ἀπὸ ἐμένα, τότε τῆς στέρησα τὸν ἑαυτό μου γιὰ τὸ ὄνομά Σου. Μὴ ξεχάσεις, δίκαιε, τοὺς σπαραγμοὺς τῆς καρδίας της τὴν ἡμέρα ποὺ κατέφυγα σὲ Σένα.

Γνωρίζεις Κύριε τὶς ἀγρυπνίες της κάθε νύχτα, ἐνθυμούμενη τὴ νεότητά μου ἀπὸ τότε ποὺ τὴν ἐγκατέλειψα. Σὺ ξέρεις Κύριε, πόσες νύχτες ἔμεινε ἄυπνη, ζητώντας τὸ πρόβατο, ποὺ κοιμόταν μαζί της. Μὴ λησμονήσεις φιλάνθρωπε τὸν πόνο ποὺ συνεῖχε τὴν καρδιά της, ὅταν βλέποντας τὰ ἐνδύματά μου ἔλιωνε, διότι δὲν ἔβλεπε πλέον τὸ μαργαριτάρι της ποὺ τὰ φοροῦσε. Θυμήσου Δέσποτα, ὅτι τῆς στέρησα τὴν παρηγοριὰ καὶ τὴ χαρὰ καὶ τὴν ἀγαλλίαση, γιὰ νὰ ὑπηρετήσω Ἐσένα, τὸ δικό μου καὶ δικό της Θεὸ καὶ Δεσπότη τῶν ὅλων.

Στεῖλε της ἀγγέλους ποὺ σῴζουν τὴν ψυχή της, ἀπὸ τὰ πονηρὰ πνεύματα καὶ τὰ σκληρὰ θηρία τοῦ ἀέρα τούτου, ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ καταπιοῦν ὅσους περνοῦν ἀνάμεσά τους. Ἐξαπόστειλε σ᾿ αὐτὴν Κύριε, Κύριε, ἰσχυροὺς φύλακες, ποὺ θὰ πολεμήσουν κάθε ἀκάθαρτη δύναμη, ποὺ θὰ τὴ συναντήσουν καὶ χωρὶς λύπη καὶ βάσανο, Θεέ μου, δῶσε ἐντολὴ νὰ διαχωριστῇ ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα.

Καὶ ἐὰν ὡς γυναῖκα, μὲ λόγια ἢ μὲ ἔργα ἁμάρτησε σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωή, συγχώρησε τὴν ψυχή της ἔνεκα τῆς θυσίας, ποὺ μὲ γέννησε καὶ πρόσφερε σὲ Σένα ἐμένα τὸν ἀνάξιο δοῦλο Σου. Ναί, Κύριε, Κύριε ὁ Θεός, ὁ δίκαιος καὶ φιλάνθρωπος κριτής, μὴ ὁδηγήσεις αὐτὴν ἀπὸ τὴν θλίψη σὲ θλίψη, ἀπὸ πόνο σὲ πόνο καὶ ἀπὸ στεναγμοὺς σὲ στεναγμούς, ἀλλὰ ἀντὶ τῆς λύπης, ποὺ λυπήθηκε γιὰ τὸ μονάκριβό της, σὲ χαρά. Ἀντὶ δάκρυα σὲ ἀγαλλίαση ποὺ ἑτοίμασες στοὺς ἁγίους Σου ὁ Θεός, ὁ Θεός μου εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Προσευχή για την οικογένεια

Κύριε Ιησού Χριστέ , Υιέ του Θεού, ο ευλογημένος καρπός της Παναγίας Μητρός σου, Συ που καταδέχτηκες να γίνεις άνθρωπος δια την σωτηρία την ιδική μας και μεγάλωσες και ανετράφης μέσα εις οικογένεια ευλογημένη και αγία. Σε παρακαλούμε να ακούσης την ιδική μας οικογένεια.

Ελθέ, Κύριε, να κατοικήσεις και να μένεις μαζί μας. Επιθυμούμε και Σε παρακαλούμε να γίνεις ο κηδεμόνας και ο σύντροφός μας, ο καλός διδάσκαλος, ο παντοδύναμος προστάτης και βοηθός και ιατρός των ασθενειών μας.

Δώσε, Κύριε, να βασιλεύει εις τον οίκον μας το άγιο θέλημά Σου. Χάρισέ μας την ομόνοια, την ειρήνη, την αγάπη, την αμοιβαία ανοχή και μακροθυμία, την ενότητα, την υπομονή, και πάσα άλλη αρετή. Χάριζέ μας τα αγαθά Σου, τα πνευματικά και υλικά. Και αξίωνέ μας ημέρα και νύχτα να ευλογούμε με καρδία ευγνώμονα το Άγιο Θέλημά Σου και του Ανάρχου Σου Πατρός και του αγαθού Σου Πνεύματος. Αμήν.

Ευχή προς όλους τους Αγίους

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Άγιοι Απόστολοι, εσείς κηρύξατε σ' όλη την οικουμένη τη γνώση της αγάπης του Θεού. Και η αμαρτωλή ψυχή μου γνώρισε αυτή την αγάπη με το Άγιο Πνεύμα. Και το ποθώ και σας παρακαλώ να δεηθείτε στον Κύριο να ανανεώσει για μένα τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, το οποίο γνωρίζει η ψυχή μου, κι εγώ θα προσεύχομαι για όλο τον κόσμο, ώστε να έλθει η ειρήνη στη γη.

Άγιοι Πάντες, θερμοπαρακαλέστε τον Κύριο για μένα. Εσείς βλέπετε τη δόξα του Κυρίου στους ουρανούς, γιατί αγαπήσατε στη γη τον Κύριο με όλη την ψυχή και με όλη τη διάνοιά σας. Εσείς νικήσατε τον κόσμο με τη δύναμη της χάρης που σας δώρισε ο Κύριος εξαιτίας της ταπεινώσεώς σας. Εσείς υποφέρατε όλες τις θλίψεις για την αγάπη του Θεού. Και το πνεύμα μου επιθυμεί διακαώς να δει πως βλέπετε σεις τη δόξα του Κυρίου, και η ψυχή μου νύχτα-μέρα νοσταλγεί τον Κύριο και ποθεί να απολαύσει την αγάπη του. Αμήν.

Προσευχή για τον πνευματικό αγώνα

Κύριε ο Θεός μου, Σε παρακαλώ να μου δώσεις τη χάρη σου, για να Σε ποθώ με όλη μου την καρδιά, και με τον πόθο αυτό να Σε ζητώ, και ζητώντας να Σε βρω, κι αφού Σε βρω, αξίωσέ με να Σε αγαπήσω’ και αφού Σε αγαπήσω ειλικρινώς, να ελευθερωθώ απ’ όλες τις κακίες που υπάρχουν μέσα στην ψυχή μου. Αφού δε απαλλαγώ από αυτές, βοήθησέ με να μη γυρίσω πάλι στα ίδια αμαρτήματα. Δώσε στην ψυχή μου μετάνοια αληθινή.

Κύριε ο Θεός μου, χάρισε και στην καρδιά μου λύπη βαθιά για τις αμαρτίες μου, και στα μάτια μου άφθονα δάκρυα μετανοίας, και στα χέρια μου ελεημοσύνες πλούσιες προς τους φτωχούς. Συ, Κύριε, ο βασιλεύς μου, ευδόκησε να σβήσεις με τη χάρη σου τις ορέξεις και επιθυμίες της σαρκός που ανάβουν εντός μου, και ν’ ανάψεις στην ψυχή μου τη φλόγα της αγάπης προς Εσένα.

Συ, Κύριε, ο ελευθερωτής μου, διώξε μακριά μου το πνεύμα της υπερηφανείας, και ως εύσπλαχνος ευδόκησε να μεταδώσεις στην ψυχή μου από τον άφθονο πλούτο της δικής σου καλοσύνης.

Συ, ο Θεός, ο Σωτήρ μου, απομάκρυνε από μένα τον θυμό της δίκαιης οργής σου για τις αμαρτίες μου. Δείξε και σε μένα το έλεός σου και την ευσπλαχνία σου, και ευδόκησε να περιφράξεις την ψυχή μου με την αρετή της υπομονής, που μοιάζει με ασπίδα και που προφυλάσσει και ασφαλίζει την ψυχή από τις επιθέσεις του διαβόλου.

Συ, Κύριε, ο δημιουργός και πλάστης μου, ξερίζωσε από την ψυχή μου κάθε απρεπή και βλαβερή δυσαρέσκεια και πίκρα προς τους άλλους, και δώσε να βασιλεύει πάντοτε στο νου μου το γλυκύ και ειρηνικό φρόνημα της επιείκειας και συμπάθειας προς τον πλησίον.
Αμήν.

Ευχαί εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν

ΚΥΡΙΑΚΗ

Ιησού δημιουργέ του παντός, συ, που δια να χύσης και εις τα έξω την αγαθότητά σου, έκτισας κατά ταύτην την Πρώτην ημέραν, τον ουρανόν και την γην, και αυτό το πρωτόγονον φως και δια το να μην υποφέρης να βλέπεις εις την φθοράν βυθισμένην την ανθρωπότητα, την απαφθάρτισες, πρωτότοκος αναστάς των νεκρών εις την τοιαύτην ημέραν, δος και εις εμέ την χάριν σου ώστε να κάμω από τώρα αρχήν, να σε δουλεύσω εξ όλης μου της καρδίας. Ιδού οπού ωσάν ένα πρόβατον εξωρισμένον, έρχομαι εις το μανδρί σου’ καταπληγωμένος είμαι από ταις δοντιαίς οπού με έκαμεν ο νοητός λύκος. Στάξαι επάνω μου τα συνειθισμένα σου βότανα, το έλαιον, και τον οίνον, και πιστεύω ότι θέλεις το κάμει, διότι αν συ έτρεξες κουρασμένος, δια να με γυρεύης, είναι τώρα δυνατόν οπού έρχομαι θεληματικώς εις τα ποδάρια σου, να με απορρίψης; νά με εδώ κτύπησαί με, παίδευσαί με μόνο μη με αφήσης εις το εξής, να ξεστρατήσω πλέον από το μανδρί σου αλλ’ αξίωσαί με να έχω πάντα εις την ενθύμησίν μου, την υπέρσοφόν σου δημιουργίαν, με την οποίαν εις την παρούσαν με κάμνεις τόσας ευεργεσίας, και την λαμπροφόρον σου εξανάστασιν, με την οποίαν με ελύτρωσας από τον Άδην. Ναι, δημιουργέ μου, και βοσκέ μου, δια της πανάγνου και δεδοξασμένης Μητρός σου, κάνε με την χάριν αυτή.


ΔΕΥΤΕΡΑ

Ιησού Χριστέ η τρυφή των Αγγέλων, συ οπού εις την Δευτέραν ταύτην ημέραν έκτισας το στερέωμα του ουρανού, ωσάν ένα μεσότειχον των επάνω και υποκάτω τούτου υδάτων, και σκήνωμα των αστέρων σου, οπού εις τούτο ύστερον ήθελες να διορίσης, σπλαχνίσου την αθλίαν μου ψυχήν, διότι εισέβηκαν των εχθρών τα ύδατα έως εις αυτήν, και δεν δύναμαι πλέον να υποφέρω’ δείξον με άλλο στερέωμα οπού να τα διασκορπίζω, εδώ και εκεί. Με έβαλαν εις τα σκοτεινά, και εις ίσκιον θανάτου’ δείξον με άλλο σκήνωμα των φωτεινών σου χαρίτων, με την δύναμιν των οποίων, να σοι εξομολογούμαι εξ όλης μου της καρδίας, ότι εγώ είμαι ο επίορκος, εγώ ο βλάσφημος, εγώ ο υπερήφανος, εγώ ο μεγαλορρήμων, εγώ ο φθονερός, εγώ ο μνησίκακος, εγώ ο οξύλοχος, εγώ ο υβριστής, εγώ ο λαίμαργος, εγώ ο γαστρίμαργος, εγώ ο φίλοινος, εγώ ο φιλόσαρκος, εγώ ο κατήγορος, εγώ ο ψεύστης, εγώ ο φιλόνεικος, εγώ ο αργολόγος, εγώ ο ρεμβαστής, εγώ ο ανευλαβής, εγώ ο φιλάργυρος, εγώ ο άδικος, εγώ ο κλέπτης, εγώ ο άσπλαχνος, εγώ, εις κοντολογίαν, το πέλαγος των κακών. Αλλά για το άπειρόν σου έλεος συγχώρησόν μου, όχι μόνον αυτά, αλλά και όσα άλλα έκαμα, και δεν ενθυμούμαι να τα αναφέρω τώρα, είτε εν έργω, είτε εν λόγω, είτε κατά διάνοιαν, και δυνάμωσόν με, και φύλαξόν με εις το εξής να μη σε πταίσω.

Άγιοι Ταξιάρχοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, ο φύλαξ μου Άγγελος, και αι λοιπαί των Ασωμάτων Δυνάμεις, εξιλεώσατε τον Πλάστην μου, ότι εγώ όντας μισητός κοντά εις αυτόν δια τας αμαρτίας μου, δεν εισακούομαι’ σεις όμως, ως ευπαρρησίαστοι δια την καθαρότητα οπού έχετε, πιστεύω, ότι θέλετε εισακουσθή από τον κοινόν Δέσποτα. Ναι προστάται μου, ναι ευεργέται μου, κάμετέ με και αυτήν την χάριν.


ΤΡΙΤΗ

Ιησού Χριστέ, γλυκύτης του Παραδείσου, οπού κατά την Τρίτην ταύτην ημέραν, εσύναξες τα ύδατα, και έκαμες την θάλασσαν, και την ξηράν συ, οπού εις την τοιαύτην ημέραν έκαμες τα φυτά και αυτόν τον Παράδεισον, εκείνα μεν δια τα άλογα ζώα, τούτον δε δι’ εμέ και μόνον ελεημονήσου με, διότι από την μωρίαν μου τον έχασα’ ελεημονήσου με, διότι έτυχε και άλλην φοράν εις τα χέρια μου, και δεν εφάνηκα άξιος να τον βαστάξω’ μοι έτυχεν εις τα χέρια μου με το άγιόν μου Βάπτισμα, και δια τας κακίας μου, δεν εφάνηκα άξιος να τον βαστάξω’ έτυχε πάλιν εις τα χέρια μου με το αγγελικόν σου τούτο σχήμα, και δια τας κακίας μου δεν εφάνηκα άξιος να τον βαστάξω. Αχ τυφλός όπου ήμουν’ έπρεπε κάθε τι ευχαριστούμαι να χάσω, αλλ’ όχι αυτόν, διότι εκείνου η νοστιμάδα δεν είναι παρά συ, και χάνωντας εγώ σε, έχασα το παν. Αλλοίμονον εις εμέ! τί να γένω; μοι πρέπει πλέον να ευρίσκωμαι εις την ζωήν; δεν μοι πρέπει βέβαια αν δεν προλάβης να με φωτίσης, και να με δυναμώσης εις το να τον ξαναποκτήσω και με τοιαύτην ασφάλειαν, ώστε να μη τον χάσω πλέον. Βαπτιστά του Χριστού μου Ιωάννη, μεσίτευε δι’ εμέ προς αυτόν’ Στρατιώτα του μεγάλου Βασιλέως, αρμάτωσαί με με την εκείνου πανοπλίαν. Λύχνε διαυγέστατε του νοητού Ηλίου, εξάπλωσε και έως εις εμέ τας εκείνου ακτίνας. Ναι ευεργέτα μου, βοηθέ μου μη με στερήσης την τοιαύτην χάριν.


ΤΕΤΑΡΤΗ

Φωτοπάροχε Ιησού, συ οπού εις την τοιάυτην Τετάρτην ημέραν έκαμες τον Ήλιον, και την Σελήνην, και όλους τους λοιπούς αστέρας, εις χρείαν και ευφροσύνην της ανθρωπότητος συ, οπού εις τοιαύτην ημέραν εγεννήθης μεν άνθρωπος επί της γης, απεφασίσθης δε ύστερον από τους Εβραίους διαν να θανατωθής όλα αυτά καταδεξάμενος δια να σώσης εμέ τον άσωτον, μη με οργισθής δια το σκότος της διανοίας μου, μάλιστα δε και να με συμπαθήσης, και να μου ξεσκεπάσης τα ομμάτια, δια να καταλάβω τα θαυμάσια από τον νόμον σου, επειδή αυτός είναι λύχνος εις τα ποδάρια μου και φως εις την στράταν μου, οπού να κάμω το θέλημά σου το άγιον. Τώρα το εγνώρισα, πως τόσον καιρόν επεριπατούσα εις το σκότος, και ζητώντας το φως μέσα εις τούτα τα γήϊνα, περισσότερον εχωνόμην εις το σκότος, και έχασα τον τόσον πολυάκριβον καιρόν της ζωής μου.Οίμοι! τι το κακόν οπού έπαθα; οίμοι! Συ αγαπώντας με, από γεννήσεώς μου με εφώτισες με το φως της θεογνωσίας σου’ αγαπώντας με, κατέβης εις την γην και εσαρκώθης’ αγαπώντας με, και εις θάνατον ολοΰστερα κατεδικάσθης, και εγώ τετυφλωμένος και παράφρων, κανενός από αυτά δεν έλαβα αίσθησιν’ ευρίσκεται τώρα άλλη τύφλα, ωσάν την τύφλαν μου; άλλη παραφροσύνη, ωσάν την παραφροσύνη μου; συχνά μου ετέντωσες τα ομμάτια της καρδιάς να σε κυττάζω, και εγώ τόσον περισσότετον τα εσφάλιζα’ μη με συνερισθής Θεέ μου’ ιδού, γονυπετής, τεταπεινωμένος, καταπληγωμένος από την λύπην της μετανοίας, σε ζητώ έλεος. Ελέησόν με, ελέησόν με, Θεέ ελεήμον.


ΠΕΜΠΤΗ

Ζωοπάροχε Ιησού, συ, οπού εις την τοιαύτην Πέμπτην ημέραν με το πρόσταγμά σου έφερες εις το είναι από τα ύδατα όλους τους ιχθύας, και τα πετεινά του ουρανού, εις μεταχείρισιν του ανθρώπου’ συ, οπού κατά την ημέραν ταύτην, και εβαπτίσθης ως άνθρωπος, και το Μυστήριον έδειξας της ευχαριστίας, και ανελήφθης τέλος πάντων εις τους ουρανούς, όλα αυτά, δια να αποθεώσης εμέ τον αχάριστον’ γύρισε, και κύτταξε μίαν ομματιάν την ταλαιπωρίαν μου, διότι, να οπού με κανένα από αυτά οπού έκαμες δι’ εμέ δεν καλητερεύω, με κανένα δεν διορθώνομαι. Η ψυχή μου εσκληρύνθη, η καρδία μου ελιθώθη’ χιλιάκις σε υπόσχομαι να μετανοήσω, και ευθύς αλλάζω γνώμην αλλ’ ως φαίνεται, και αυταί αι υποσχέσεις είναι ψεύτικαι. Αχ, και πώς να μαλακώσω την ψυχήν μου; αχ, και πως να απαλύνω την καρδίαν μου, δια την απόλαυσιν των κτισμάτων σου; να οπού δεν φαίνομαι ευχάριστος το άγιόν σου Βάπτισμα εμόλυνα με τας κακίας μου, την θείαν σου Ευχαριστίαν’ μεταλαμβάνω χωρίς καμμίαν ευλάβειαν της εις ουρανούς σου Αναλήψεως, και του εκείθεν πάλιν ερχομού σου δια να με κρίνης, καμμίαν αίσθησιν δεν λαμβάνω’ τί θέλει να ειπή τούτο; δεν κινδυνεύει να καταντήσω, παρά εις μίνα απελπισίαν. Θεέ μου, μη με αφήσης ως τόσον. Προφθάσατε, πανάγιοι Απόστολοι σεις, οπού εγυρίσατε τόσα έθνη εις την θεογνωσίαν, με την χάριν, οπού παρά Θεού ελάβετε, μεσιτεύσατε και δι’ εμέ προς αυτόν, και χαριτώσατε και εμέ διότι δεν έχω πρόσωπον πλέον να τον παρακαλέσω, και αν εσείς δεν με γυρίσετε εις το καλήτερον, εγώ είμαι χαμένος. Ναι, γυρίσατέ με, γυρίσατέ με, ευεργέται μου.


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Εσταυρωμένε μου και ηγαπημένε Ιησού, συ, οπού εις την Έκτην ταύτην ημέραν, πρότερον μεν έφερες εις το είναι από την γην όλα τα χερσαία ζώα, ύστερον δε πάντων, έπλασας και αυτόν τον άνθρωπον’ εις τους υστερινούς δε καιρούς και αυτός σου σαρκωθείς, ανέβης κατά την τοιαύτην ημέραν επάνω εις τον Σταυρόν, δια να με ζωοποιήσης. Αν συγκρίνης, Θεέ μου, τα πάθη σου με την αναπαυτικήν και αφρόντιστον ζωήν, οπού εγώ διάγω δεν πρέπει να μισήσης εις τον κόσμον άλλον παρά εμέ, το οποίον και εγώ στοχάζομαι, αλλά να το διορθώσω δεν προθυμούμαι’ και αληθινά, όταν το στοχάζωμαι με ακρίβειαν, κινδυνεύω να χάσω τα λογικά μου. μία τόση άπειρος μεγαλειότης, εις την οποίαν έμπροσθεν με φόβον και τρόμον παραστέκουσι τα Χερουβίμ και τα Σεραφίμ να παθαίνη τόσα και τόσα δια την αγάπην μου, και ένας τοιούτος ουτιδανός σκώληξ, ωσάν εγώ, να μη θέλω να συμπαθώ; Θαυμάζω, πώς οι ουρανοί δεν με αστραποκαίουσι, και καλήτερα αυτοί εδώ να με παιδεύσωσι, παρά συ Δημιουργέ μου, εις την γέεναν’ διότι φοβερόν είναι να πέση τινάς εκεί εις τα χέρια σου, και είναι το χειρότερον εις εμέ οπού όχι μόνον αφρόντιστος ζω, αλλά και κάθε ώραν εις τας κακίας μου προσθέτω κακίας. Δια τούτο και με δίκαιον τρόπον απορώ αν έβγαλες και άλλο τέτοιον αχρείον πλάσμα από τα χέρια σου. Αλλά πάλιν ηξεύρωντας την ευσπλαχνίαν σου ότι είναι άπειρος, θαρρεύω ολίγον, και με στεναγμόν της καρδίας μου φωνάζω’ Ελεημονητικώτατε Κριτά μου, συγχώρησόν μου όλα τα σφάλματα, και δυνάμωσόν με να τρέχω έως τέλους εις το άγιόν σου θέλημα. Ναι Θεέ μου, ναι Ποιητά μου, δια τον Σταυρόν σου, δια τα Πάθη σου, επάκουσόν μου.


ΣΑΒΒΑΤΟ

Ιησού Χριστέ, ελευθερωτά των ανθρωπίνων ψυχών, συ οπού κατά την Εβδόμην ταύτην ημέραν και εις την δημιουργίαν σου και εις την σάρκωσίν σου ύστερον, κατέπαυσες από τα έργα σου εκεί, από του να κάμης καινούρια κτίσματα’ εδώ από του να διδάσκης, και να θαυματουργής παρρησία εις όλον τον λαόν μάλιστα εδώ, δια το να βαλθής εις τον τάφον, έπαυσες μεν απ’ αυτά οπού είπα έβγαλες όμως τας ψυχάς από τον Άδην, πηγαίνωντας με την τεθεωμένην σου ψυχήν εις αυτόν’ δια τούτο και από τότε ακόμη, και ευλογήσας και ηγιάσας την τοιαύτην ημέραν. Συ, λέγω, ο τοιούτος ευεργετικώτατος Θεάνθρωπος, ελευθέρωσον και την εδικήν μου ψυχήν από τον Άδην της αμαρτίας, διότι οι εχθροί μου με έχωσαν μέσα εις αυτόν παράκαιρα, και έβγαλέ με, δια να ιδώ το γλυκύτατον θείον σου φως, και ωσάν εις άλλον τάφον, θάψε τους πονηρούς μου διαλογισμούς, ώστε πλέον παντελώς να μην έλθουν εις τον νουν μου’ κάμε με να ιδώ εκείνο το φως, σε παρακαλώ’ κάμε, να ταφούν εκεί οι κακοί λογισμοί, σε ικετεύω, και να μη θεωρώ πάρεξ εσέ, και να μη συναναστρέφωμαι πάρεξ με εσέ, και νη μην αγαπώ πάρεξ εσέ’ διότι συ ερύσω την ψυχήν μου εξ Άδου κατωτάτου, αγκαλά και εγώ ως ανόητος, δεν σε εγνώρισα έως τώρα, και ολίγον καιρόν αν με αφήσης ακόμη, εγώ εχάθηκα, αλλοίμονον, εχάθηκα. Πρόφθασόν με Θεέ μου’ αλλά και όλους τους Χριστιανούς ζωντανούς και αποθαμμένους ως φιλάνθρωπος ελέησε, ελέησέ τους, διότι εις σε είχαν και έχουν τα θάρρη τους, καθώς και εγώ.

Σωτήρ μου Ιησού, ο τον Άσωτον σώσας, Σωτήρ μου Ιησού, ο δεξάμενος Πόρνην, καμέ νυν ελέησον, Ιησού πολυέλεε σώσον, οίκτειρον, ώ Ιησού ευεργέτα, ώσπερ ώκτειρας, τον Μανασσήν Ιησού μου, ως μόνος φιλάνθρωπος.

Ευχή υπέρ Ειρήνης του Κόσμου

Δέσποτα Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ, Κύριε του ουρανού και της γης, ο διά την ημετέραν σωτηρίαν εκ Παρθένου τεχθείς και διδάξας τοις ανθρώποις αγάπην και ειρήνην έχειν προς αλλήλους, κατάπεμψον την χάριν σου την επουράνιον και ελέησον ημάς, κατά το μέγα σου έλεος, πάσης ανάγκης ρυόμενος.

Παύσον τα φρυάγματα των εθνών, ειρήνευσον ημών την ζωήν, λύτρωσαι ημάς και τον κόσμον σου από πάσης απειλής εναντίας και δίδαξον τοις ηγέταις των εθνών εν ειρήνη επιλύειν τας διαφοράς αυτών και εν παντί ειρηνεύειν, υπόταξον δε πάντα τα βάρβαρα έθνη τα τους πολέμους θέλοντα.

Εξαπόστειλον περιστεράν, κλάδον ελαίας έχουσαν επί του στόματος, καταλλαγής σύμβολον, τους εν αιγμαλωσία αδελφούς ημών ανάρρυσαι, τους άρχοντας ημών εν ειρήνη και ομονοία διατήρησον, δώρησαι δε ημίνβαθείαν και αναφαίρετον ειρήνην, την πάντα νούν υπερέχουσαν, ίνα ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν, σου δεόμενοι υπέρ ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και του ευσεβούς ημών έθνους, την συμμαχίαν έχοντες την σήν, όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον.

Συ γαρ ει ο Βασιλεύς της ειρήνης και Σωτήρ των ψυχών ημών και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω αγίω Πνεύματι, νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

Ευχαριστία μετά την Θεία Μετάληψη

Προτρεπτικοί στίχοι·

᾿Επάν δέ τύχῃς 
τῆς καλῆς μετουσίας
τῶν ζωοποιῶν 
μυστικῶν δωρημάτων,
ὕμνησον εὐθύς,
εὐχαρίστησον μέγα
καί τάδε θερμῶς 
ἐκ ψυχῆς Θεῷ λέγε·

Δόξα σοι ὁ Θεός, 
Δόξα σοι ὁ Θεός,
Δόξα σοι ὁ Θεός.

καί ἀμέσως τίς ἑπόμενες 
εὐχαριστήριες εὐχές·

Εὐχαριστῶ σοι, Κύριε, ὁ Θεός μου, ὅτι οὐκ ἀπώσω με τόν ἁμαρτωλόν, ἀλλά κοινωνόν με γενέσθαι τῶν ἁγιασμάτων σου κατηξίωσας. 
Εὐχαριστῶ σοι, ὅτι μέ τόν ἀνάξιον μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων σου καί ἐπουρανίων δωρεῶν κατηξίωσας. 
᾿Αλλά Δέσποτα τῶν ἁπάντων, ὁ ὑπέρ ἡμῶν ἀποθανών τε καί ἀναστάς, καί χαρισάμενος ἡμῖν τά φρικτά ταῦτα καί ζωοποιά σου Μυστήρια, ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ καί ἁγιασμῷ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν, δός γενέσθαι ταῦτα κἀμοί, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καί σώματος, εἰς ἀποτροπήν παντός ἐναντίου, εἰς φωτισμόν τῶν ὀφθαλμῶν τῆς καρδίας μου, εἰς εἰρήνην τῶν ψυχικῶν μου δυνάμεων, εἰς πίστιν ἀκαταίσχυντον, εἰς ἀγάπην ἀνυπόκριτον, εἰς πλησμονήν σοφίας, εἰς περιποίησιν τῶν ἐντολῶν σου, εἰς προσθήκην τῆς θείας σου χάριτος, καί τῆς σῆς βασιλείας οἰκείωσιν· 
ἵνα ἐν τῷ ἁγιασμῷ σου δι᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος, τῆς σῆς χάριτος μνημονεύω διά παντός, καί μηκέτι ἑμαυτῷ ζῶ, ἀλλά σοί τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καί εὐεργέτῃ. 
Καί οὕτω τοῦ τῇδε βίου ἀπάρας ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰώνίου, εἰς τήν ἀΐδιον καταντήσω ἀνάπαυσιν, ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος, καί ἡ ἀπέραντος ἠδονή τῶν καθορόντων τοῦ σοῦ προσώπου τό κάλλος τό ἄρρητον. 
Σύ γάρ εἶ τό ὄντως ἐφετόν, καί ἡ ἀνέκφραστος εὐφροσύνη τῶν ἀγαπώντων σε, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, καί σέ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ κτίσις εἰς τούς αἰῶνας. ᾿Αμήν.


τοῦ Μεγάλου Βασιλείου·

Δέσποτα Χριστέ, ὁ Θεός, βασιλεῦ τῶν αἰώνων καί Δημιουργέ τῶν ἁπάντων, εὐχαριστῶ σοι ἐπί πᾶσιν, οἷς παρέσχου μοι ἀγαθοῖς, καί ἐπί τῇ Μεταλήψει τῶν ἀχράντων καί ζωοποιῶν σου Μυστηρίων. 
Δέομαι οὖν σου, ἀγαθέ καί φιλάνθρωπε· φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπην σου καί ἐν τῇ τῶν πτερύγων σου σκιᾷ καί δώρησαί μοι ἐν καθαρῷ συνειδότι, μέχρις τῆς ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς, ἐπαξίως μετέχειν τῶν ἁγιασμάτων σου, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον. 
Σύ γάρ εἶ ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς, ἡ πηγή τοῦ ἁγιασμοῦ, ὁ δοτήρ τῶν ἀγαθῶν· καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, σύν τῷ Πατρί, καί τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.


Συμεών τοῦ μεταφραστοῦ·

῾Ο δούς τροφήν μοι σάρκα σήν ἑκουσίως, ὁ πῦρ ὑπάρχων, καί φλέγων ἀναξίους, μή δή καταφλέξῃς με, μή πλαστουργέ μου· μᾶλλον δίελθε πρός μελῶν μου συνθέσεις, εἰς πάντας ἁρμούς εἰς νεφρούς εἰς καρδίαν.

Φλέξον δ᾿ ἀκάνθας τῶν ὅλων μου πταισμάτων· ψυχήν κάθαρον, ἁγίασον τάς φρένας· τάς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα· αἰσθήσεων φώτισον ἁπλήν πεντάδα· ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβῳ.
᾿Αεί σκέπε φρούρει τε καί φύλαττέ με ἐκ παντός ἔργου καί λόγου ψυχοφθόρου.

῞Αγνιζε καί κάθαρε, καί ρύθμιζέ με, κάλλυνε, συνέτιζε καί φώτιζέ με· δεῖξον με σόν σκήνωμα Πνεύματος μόνου καί μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας· ἵν᾿ ὡς σόν οἶκον, εἰσόδῳ κοινωνίας, ὡς πῦρ με φεύγῃ πᾶς κακοῦργος, πᾶν πάθος.
Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ἡγιασμένους, τάς ταξιαρχίας τε τῶν ᾿Ασωμάτων, τόν Πρόδρομόν σου, τούς σοφούς ᾿Αποστόλους, πρός τοῖς δέ, σήν ἄχραντον ἁγνήν Μητέρα· ὧν τάς λιτάς, εὔσπλαγχνε, δέξαι Χριστέ μου, καί φωτός παῖδα τόν σόν ἔργασαι λάτριν.

Σύ ὑπάρχεις ἁγιασμός καί μόνος ἡμῶν, ἀγαθέ, τῶν ψυχῶν καί λαμπρότης· καί σοί πρεπόντως, ὡς Θεῷ καί Δεσπότῃ, δόξαν ἅπαντες πέμπομεν καθ᾿ ἡμέραν.


᾿Ανωνύμου·

Τό Σῶμα σου τό ἅγιον, Κύριε ᾿Ιησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, γένοιτό μοι εἰς ζωήν αἰώνιον, καί τό Αἷμα σου τό τίμιον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Γένοιτο δέ μοι ἡ εὐχαριστία αὕτη εἰς χαράν, ὑγείαν καί εὐφροσύνην· καί ἐν τῇ φοβερᾷ καί δευτέρᾳ ἐλεύσει σου ἀξίωσόν με τόν ἁμαρτωλόν στῆναι ἐκ δεξιῶν τῆς σῆς δόξης πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός καί πάντων σου τῶν ῾Αγίων. ᾿Αμήν.


᾿Ανωνύμου 
στήν ῾Υπεραγία Θεοτόκο·

Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, τό φῶς τῆς ἐσκοτισμένης μου ψυχῆς, ἡ ἐλπίς, ἡ σκέπη, ἡ καταφυγή, ἡ παραμυθία, τό ἀγαλλίαμά μου, εὐχαριστῶ σοι, ὅτι ἠξίωσας μέ τόν ἀνάξιον κοινωνόν γενέσθαι τοῦ ἀχράντου Σώματος καί τοῦ Τιμίου Αἵματος τοῦ Υἱοῦ σου. 
᾿Αλλ᾿ ἡ τεκοῦσα τό ἀληθινόν φῶς, φώτισόν μου τούς νοητούς ὀφθαλμούς τῆς καρδίας· ἡ τήν πηγήν τῆς ἀθανασίας κυήσασα, ζωοποίησόν με τόν τεθανατωμένον τῇ ἁμαρτίᾳ, ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαχνος Μήτηρ, ἐλέησόν με, καί δός κατάνυξιν καί συντριβήν ἐν τῇ καρδίᾳ μου, καί ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, καί ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου. 
Καί ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τόν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καί σώματος· καί παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καί ἐξομολογήσεως, εἰς τό ὑμνεῖν καί δοξάζειν σε πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. ῞Οτι εὐλογημένη καί δεδοξασμένη ὑπάρχεις εἰς τούς αἰῶνας· ᾿Αμήν.

Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον Σου Δέσποτα, κατά τό ρῆμα Σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν Σου, ὅ ἡτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ σου ᾿Ισραήλ».

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε ᾿Ιησοῦ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς. ᾿Αμήν.

Ευχή εις πίτταν Αγίου Φανουρίου

Του Κυρίου δεηθώμεν,

Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο θαυμαστός εν τοις Αγίοις σου, ο εισακούων τας δεήσεις και εκπληρών τα προς το συμφέρον αιτήματα ημών, ευλόγησον τον άρτον τούτον τον υπό του δούλου σου (δείνος ή των δούλων σου τούτων) προπαρασκευασθέντα και νυν προσφερόμενον εις ευχαριστίαν και δοξολογίαν ανθρώπων παρά σου, τη μεσιτεία του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος σου Φανουρίου του νεοφανούς και θαυματουργού, απήλαυσαν και εις μνημόσυνον των ευσεβώς τελειωθέντων, και τούτους μεν ανάπαυσον εν τη βασιλεία σου, ημάς δε πάντας εν υγιεία διατήρησον, ποιούντας εν ειρήνη το θέλημα σου και την ευχαριστίαν επί πάσι τοις δωρήμασι σου σοι αναφέροντας. Ειρήνευσον την ζωήν ημών, παράσχου ημίν τα επίγεια και ουράνια αγαθά σου, πρεσβείας της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος Φανουρίου και πάντων των Αγίων σου.

Προσευχή προ του ύπνου

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μας, συ που ανέδειξες την αγίαν σου Μητέρα τιμιωτέρα όλων των αγγελικών δυνάμεων, Συ Πανάγαθε, με τις πρεσβείες της και όλων σου των αγίων, συγχώρησέ μου τον ανάξιο δούλο σου σ ’ ότι αμάρτησα σήμερα σαν άνθρωπος, τα θεληματικά και τα αθέλητα σφάλματά μου, αυτά που ήξερα πως είναι αμαρτία κι αυτά που δεν ήξερα, αυτά που έκανα από συναρπαγή και απροσεξία και αμέλεια, είτε ορκίστηκα στο άγιο Όνομά σου, είτε δε τήρησα τον όρκο μου, είτε βλασφήμησα μέσα μου, ή έκλεψα, ή είπα ψέματα, ή κάτι μου ζήτησε ένας φίλος μου και εγώ δεν τον πρόσεξα, ή έθλιψα και πίκρανα κάποιο αδελφό, ή όταν στεκόμουν να προσευχηθώ και να ψάλω ο νους μου γύριζε σε πονηρά και βιωτικά, ή παρά το πρέπον απόλαυσα, ή μίλησα απρόσεκτα, ή γέλασα χωρίς φρόνηση, ή κενοδόξησα, ή περηφανεύτηκα, ή είδα μάταιη ομορφιά και τράβηξε το νου μου, ή εφλυάρησα, ή περιεργάστηκα με διάθεση κατακρίσεως το ελάττωμα του αδελφού μου και τον κατέκρινα, παραβλέποντας τα δικά μου αναρίθμητα σφάλματα, είτε αμέλησα την προσευχή μου, είτε άλλο πονηρό σκέφθηκα. Όλα αυτά και άλλα που έκανα και δεν θυμάμαι συγχώρησέ τα, Χριστέ μου, και ελέησέ με, γιατί είσαι αγαθός και φιλάνθρωπος, ώστε να κοιμηθώ ειρηνικά και να σε δοξάζω, Κύριε Ιησού Χριστέ μου, μαζί με τον Πατέρα και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό σου Πνεύμα και τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Προσευχή του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή

Δέσποτα γλυκύτατε Kύριε ημών Iησού Xριστέ,
εξαπόστειλον την αγίαν σου χάριν και λύσον με έκ των
δεσμών της αμαρτίας. Φώτισον μου το σκότος της ψυχής
όπως κατανοήσω το Σόν άπειρον έλεος, και αγαπήσω
και ευχαριστήσω αξίως Σε τον γλυκύτατον Σωτήρα μου,
τον άξιον πάσης αγάπης και ευχαριστίας.

Nαι αγαθέ ευεργέτα μου και πολυεύσπλαχνε Kύριε·
μή απώση αφ’ ημών το σόν έλεος, αλλά σπλαχνίσθητι
το Σον πλάσμα.

Γινώσκω, Kύριε, το βάρος των ημών πλημμελημάτων,
αλλά είδον και τον Σόν ανείκαστον έλεος. Θεωρώ το
σκότος της αναισθήτου μου ψυχής, αλλά πιστεύω με
χρήστας ελπίδας, αναμένων θειόν Σου φωτισμόν και
την απαλλαγήν των πονηρών ου κακών και ολεθρίων
παθών· τη πρεσβεία της γλυκυτάτης Σου Mητρός
Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Aειπαρθένου Mαρίας
και πάντων των Aγίων. Aμήν

Προσευχή Αγιογράφων

Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἀπερίγραπτος ὑπάρχων τῇ φύσει τῆς Θεότητος καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐκ τῆς Παρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας ἀφράστως σαρκωθεὶς καὶ ἀξιώσας περιγράφεσθαι· ὁ τὸν ἅγιον χαρακτῆρα τῆς ἀχράντου ὄψεως ἐν τῷ ἁγίῳ μανδηλίῳ τυπώσας καὶ δι᾿ αὐτοῦ τὴν νόσον τοῦ τοπάρχου Αὐγάρου ἰασάμενος καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ φωτίσας εἰς τὴν ἐπίγνωσιν σου τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ὁ διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος συνετίσας τὸν θεῖον Ἀπόστολόν σου καὶ Εὐαγγελιστὴν Λουκᾶν τὴν μορφὴν τῆς παναμώμου σου Μητρὸς διαγράψαι, φερούσης σε ὡς βρέφος ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτῆς, καὶ τὸ «Ἡ χάρις τοῦ ἐξ ἐμοῦ τεχθέντος δι ἐμοῦ μετ᾿ αὐτῶν» εἰπούσης, αὐτὸς Δέσποτα Θεὲ τῶν ὅλων, φώτισον, συνέτισον τὴν ψυχὴν τὴν καρδίαν καὶ τὴν διάνοιαν τοῦ δούλου σου (δεῖνος) καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὔθυνον πρὸς τὸ ἀμέμπτως καὶ ἀρίστως διαγράφειν τὸ εἶδος τῆς ἐμφερείας σου καὶ τῆς παναχράντου σου Μητρὸς καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων, εἰς δόξαν σὴν καὶ εἰς φαιδρότητα καὶ ὠραϊσμὸν τῆς ἁγίας σου Ἐκκλησίας καὶ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν τῶν σχετικῶς αὐτὰς προσκυνούντων καὶ μετ᾿ εὐλαβείας ἀσπαζομένων καὶ τὴν τιμὴν ἐπὶ τὸ πρωτότυπον ἀναφερόντων. Λύτρωσαι δὲ αὐτὸν ἐκ πάσης διαβολικὴς ἐπηρείας προκόπτοντα ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς σου πρεσβείαις τῆς παναχράντου Μητρός σου, τοῦ ἁγίου ἐνδόξου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ καὶ πάντων τῶν ἁγίων. Ἀμήν.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἑρμηνεία τῆς ζωγραφικῆς τέχνης - Διονυσίου ἱερομονάχου τοῦ ἐκ Φουρνᾶ Εὐρυτανίας

Προσευχή για τους κεκοιμημένους

Ευχή των Αποστολικών Διαταγών

Κύριε ο Θεός μας, Σύ που έχεις εκ φύσεως αθάνατη και χωρίς τέλος ζωή, καί δημιούργησες τα λογικά πλάσματα, καί όσα είναι αθάνατα καί όσα υπόκεινται στο θάνατο, Σύ που έπλασες εξαρχής θνητή τη λογική αυτή ύπαρξη, τον άνθρωπο, τον πολίτη του κόσμου, καί υποσχέθηκες σ' αυτόν την ανάσταση, καί δέν άφησες να δοκιμάσουν τον θάνατο ο δίκαιος Ενώχ και ο προφήτης Ηλίας, Σύ που ονομάζεσαι " Θεός του Αβραάμ και του Ισαάκ και του Ιακώβ ", σα να μην είναι νεκροί, αλλά να έχουν κοντά σου ζωή μακαρία-επειδή οι ψυχές όλων ζούν πλησίον σου και βρίσκονται κάτω απο την προστασία σου τα πνεύματα των δικαίων, τους οποίους δεν θα αγγίξει ποτέ τιμωρία ή θλίψη, διότι όλοι όσοι αγιάστηκαν είναι κάτω απο την πατρική εξουσία σου - Σύ, ο Θεός μας, ρίξε και τώρα από ψηλά το βλέμμα σου στους κοιμηθέντες δούλους σου, τους οποίους εξέλεξες και παρέλαβες κοντά σου, για να καταλήξουν σε άλλη ζωή, ευφρόσυνη. Συγχώρησέ τους όσα τυχόν αμαρτήματα διέπραξαν ακουσίως ή εκουσίως, καί δώσε να παραστέκουν πλησίον τους άγγελοι αγαθοί. Καί κατάταξέ τους στις αγκάλες των Πατριαρχών και των Προφητών και των Αποστόλων και όλων των Αγίων, όσοι απο τους αρχαιοτάτους χρόνους μέχρι σήμερα έζησαν σύμφωνα με το θέλημά σου και ευαρέστησαν ενώπιόν σου. Κατάταξέ τους εκεί όπου δεν υπάρχει λύπη και πόνος και στεναγμός αλλά κατοικία ετοιμασμένη για τους ευσεβείς και διαμονή προορισμένη για όσους είναι ευθείς στην καρδιά και για όλους εκείνους πού μέσα σ' αυτή βλέπουν τη δόξα του Χριστού σου. Στον Υιό σου και στο Άγιο Πνεύμα και σ' Εσένα ανήκει δόξα, τιμή, λατρεία ευχαριστία και προσκύνηση είς τους αιώνας. Αμήν.

Προσευχή μετανοίας

Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου

Αμαρτήσαμε, Κύριε, ανομήσαμε, ασεβήσαμε. Λησμονήσαμε τις εντολές σου και πορευθήκαμε σύμφωνα με τη δική μας πονηρή σκέψη. Συμπεριφερθήκαμε ανάξια προς την κλήση μας και προς το Ευαγγέλιο του Χριστού σου. Περιφρονήσαμε τη θεία Του συγκατάβαση και τα άγια παθήματά Του, που για χάρη μας υπέμεινε. Ντροπιαστήκαμε μπροστά στον αγαπητό σου Υιό. Κλήρος και λαός απομακρυνθήκαμε από κοντά σου και όλοι βρισκόμαστε μακριά από Σένα. Όλοι παρεκτραπήκαμε, ναι, όλοι, και γίναμε ανάξιοι. Κανένας μας, μα ούτε ένας δεν εφαρμόζει δικαιοσύνη και δεν αποφασίζει δίκαια. Αποδειχθήκαμε ανάξιοι της ευσπλαχνίας σου και της φιλανθρωπίας σου και της στοργικής σου αγάπης, Θεέ μας, εξαιτίας της κακίας και της πονηρίας μας, που εκδηλώθηκε στα καθημερινά μας έργα και στις συνήθειές μας.

Συ είσαι γεμάτος αγάπη και αγαθότητα, αλλά εμείς γίναμε παραβάτες του νόμου σου. Συ είσαι μακρόθυμος, αλλά εμείς άξιοι για πολλές τιμωρίες. Γνωρίζουμε την αγαθότητά σου, μολονότι εξακολουθούμε να φερόμαστε ασύνετα. Λίγο μας έχεις τιμωρήσει σε σύγκριση με το πλήθος των αμαρτιών μας. Συ εμπνέεις φόβο, και ποιός μπορεί να αντισταθεί στη δύναμή σου; Εάν θελήσεις να φανερώσεις τη δύναμή σου, τρόμος θα καταλάβει ακόμη και τα όρη. Αλλά και στο μέγεθος της δυνάμεώς σου ποιός ποτέ θα έχει το θάρρος να αντιπαραταχθεί; Εάν κλείσεις τον ουρανό, ποιός μπορεί να τον ανοίξει; Και αν ανοίξεις τους καταρράκτες σου, ποιός θα βρεθεί να τους συγκρατήσει; Πολύ εύκολο είναι σε Σένα να κάνεις σε μια στιγμή τον πλούσιο ζητιάνο και τον φτωχό πλούσιο, να δώσεις ζωή σ’ όποιον δεν έχει και να οδηγήσεις στον θάνατο αυτό που είναι γεμάτος υγεία, να πατάξεις με ασθένεια, αλλά και να θεραπεύσεις. Και μόνο να θελήσεις κάτι, αυτό έχει γίνει κιόλας πράξη τελειωμένη.

Κάνε, Κύριε, να κοπάσει η οργή σου. Δώσε άφεση, Κύριε, συγχώρησε, Κύριε. Μη μας καταδικάσεις ολοκληρωτικά για τις ανομίες μας. Είμαστε και μεις λαός σου και γνήσιοι κληρονόμοι σου. Γι’ αυτό τιμώρησέ μας, αλλά με επιείκια και αγάπη και όχι με τον θυμό σου. Αμήν.


 

Προσευχαὶ τῆς Τραπέζης

Τὸ μεσημέρι

Πρὸ τοῦ Ἀρίστου 

Ἐλθόντες εἰς τὴν τράπεζαν λέγομεν·

+ Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γεννηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.


(Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Ὑιοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.)

Δόξα Πατρί καὶ Ὑιῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι·
καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Πάτερ Ἅγιε, εὐλόγησον.

Χριστὲ ὁ Θεός ἡμῶν, εὐλόγησον τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν τῶν δούλων Σου, + ὅτι ἅγιος εἶ, πάντοτε· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μετὰ τὸ ἄριστον· 

Μετὰ δὲ τὸ γεύσασθαι, ἀνιστάμενοι καὶ τῷ Θεῷ εὐχαριστοῦντες, λέγομεν:

Εὐχαριστοῦμέν σοι, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι ἐνέπλησας ἡμᾶς τῶν ἐπιγείων σου ἀγαθῶν· μὴ στερήσῃς ἡμᾶς καὶ τῆς ἐπουρανίου σου βασιλείας, ἀλλ᾿ ὡς ἐν μέσῳ τῶν Μαθητῶν σου παρεγένου Σωτήρ, τὴν εἰρήνην διδοὺς αὐτοῖς, ἐλθὲ καὶ μεθ᾿ ἡμῶν, καὶ σῶσον ἡμᾶς.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Πάτερ Ἅγιε, εὐλόγησον.

Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ ἐλεῶν καὶ τρέφων ἡμᾶς ἐκ τῶν αὐτοῦ πλουσίων δωρεῶν, τῇ αὐτοῦ θείᾳ χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός,
ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Τὸ βράδυ

Πρὸ τοῦ δείπνου

Φάγονται πένητες καὶ έμπλησθήσονται· καὶ αἰνέσουσι Κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν· ζήσονται αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.

Δόξα Πατρί καὶ Ὑιῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι·
καὶ νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον. (Πάτερ ἅγιε εὐλόγησον.)

Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, εὐλόγησον τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν τῶν δούλων Σου, + ὅτι ἅγιος εἶ πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μετὰ τὸ φαγεῖν 

Εὔφρανας ἡμᾶς Κύριε, ἐν τοῖς ποιήμασί σου, καὶ ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου ἡγαλλιασάμεθα. Ἐσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε· ἔδωκας εὐφροσύνη εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν. Ἀπὸ καρποῦ σίτου, οἴνου καὶ ἐλαίου ἐνεπλήσθημεν. Ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθησόμεθα, καὶ ὑπνώσωμεν· ὅτι σύ, Κύριε, κατὰ μόνας ἐπ᾿ ἐλπίδι κατῴκησας ἡμᾶς.

Δόξα Πατρὶ καὶ Ὑιῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι·
καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον. (Πάτερ ἅγιε εὐλόγησον.)

Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ ἐλεῶν καὶ τρέφων ἡμᾶς ἐκ νεότητος ἡμῶν· ὁ διδοὺς τροφήν πάσῃ σαρκί, πλήρωσον χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες, περισσεύωμεν εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν· μεθ᾿ οὗ σοὶ δόξα πρέπει, κράτος, τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός,
ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

 

Προσευχὴ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μου

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ἐπισκόπου Ἀχρίδος (1880 - 5/18 Μαρτίου 1956)
Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!


Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν ὁδηγήσει μέσα στὴν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπὸ ὅτι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μὲ ἔχουν προσδέσει στὴν γῆ, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν λύσει ἀπὸ τὴν γῆ καὶ ἔχουν συντρίψει ὅλες τὶς φιλοδοξίες μου στὸν κόσμο. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἀποξένωσαν ἀπὸ τὶς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καὶ μὲ ἔκαναν ἕναν ξένο καὶ ἄσχετο κάτοικο τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῷο βρίσκει ἀσφαλέστερο καταφύγιο ἀπὸ ἕνα μὴ κυνηγημένο, ἔτσι καὶ ἐγὼ καταδιωγμένος ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἔχω εὔρει τὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο προφυλασσόμενος ὑπὸ τὸ σκήνωμά Σου, ὁποῦ οὔτε φίλοι, οὔτε ἐχθροὶ μποροῦν ν᾿ ἀπωλέσουν τὴν ψυχή μου.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Λυτοὶ μᾶλλον παρὰ ἐγώ, ἔχουν ὁμολογήσει τὶς ἁμαρτίες μου ἐνώπιον τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν μαστιγώσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα διστάσει νὰ μαστιγωθῶ. Μὲ ἔχουν βασανίσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα προσπαθήσει ν᾿ ἀποφύγω τὰ βάσανα. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν ἐπιπλήξει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα κολακεύσει τὸν ἑαυτό μου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν κτυπήσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα παραφουσκώσει μὲ ἀλαζονεία.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Κάθε φορὰ ποὺ εἶχα κάνει τὸν ἑαυτό μου σοφό, αὐτοὶ μὲ ἀποκάλεσαν ἀνόητο. Κάθε φορὰ ποὺ εἶχα κάνει τὸν ἑαυτό μου δυνατό, αὐτοὶ μὲ περιγέλασαν σὰν νὰ ἤμουν νᾶνος. Κάθε φορὰ ποὺ θέλησα νὰ καθοδηγήσω ἄλλους, αὐτοὶ μὲ ἔσπρωξαν στὸ περιθώριο. Κάθε φορὰ ποὺ εἶχα σκεφθεῖ ὅτι θὰ κοιμόμουν εἰρηνικά, αὐτοὶ μὲ ξύπνησαν ἀπὸ τὸν ὕπνο. Κάθε φορὰ ποὺ προσπάθησα νὰ κτίσω σπίτι γιὰ μία μακρὰ καὶ ἤρεμη ζωή, αὐτοὶ τὸ κατεδάφισαν καὶ μὲ ἔβγαλαν ἔξω. Στ᾿ ἀλήθεια οἱ ἐχθροί μου μὲ ἔχουν ἀποσυνδέσει ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ ἅπλωσαν τὰ χέρια μου στὸ κράσπεδο τοῦ ἱματίου Σου.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Πλήθυνέ τους καὶ κᾶνε τους ἀκόμη πιὸ σκληροὺς ἐναντίον μου. Ὥστε ἡ καταφυγή μου σὲ σένα νὰ μὴ ἔχει ἐπιστροφή, ὥστε καὶ κάθε ἐλπίδα μου στοὺς ἀνθρώπους νὰ διαλυθεῖ ὡς ἱστὸς ἀράχνης, ὥστε ἀπόλυτη εἰρήνη ν᾿ ἀρχίσει νὰ βασιλεύει στὴν ψυχή μου, ὥστε ἡ καρδιά μου νὰ γίνει ὁ τάφος τῶν δυὸ κακῶν διδύμων μου ἀδελφῶν τῆς ἀλαζονείας καὶ τοῦ θυμοῦ. Ὥστε νὰ μπορέσω νὰ ἀποθηκεύσω ὅλους τοὺς θησαυρούς μου ἐν οὐρανοῖς ὥστε νὰ μπορέσω γιὰ πάντα νὰ ἐλευθερωθῶ ἀπὸ τὴν αὐταπάτη, ἡ ὁποία μὲ περιέπλεξε στὸ θανατηφόρο δίχτυ τῆς ἀπατηλῆς ζωῆς.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Οἱ ἐχθροὶ μὲ δίδαξαν νὰ μάθω - αὐτὸ ποὺ δύσκολα μαθαίνει κανεὶς - ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει ἐχθροὺς στὸν κόσμο ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Μισεῖ κάποιος τοὺς ἐχθρούς του μόνον ὅταν ἀποτυγχάνει ν᾿ ἀναγνωρίσει ὅτι δὲν εἶναι ἐχθροὶ ἀλλὰ σκληροὶ καὶ ἄσπλαχνοι φίλοι. Εἶναι πράγματι δύσκολο γιὰ μένα νὰ πῶ ποιὸς μοῦ ἔκανε περισσότερο καλὸ καὶ ποιὸς μοῦ ἔκανε περισσότερο κακὸ στὸν κόσμο- οἱ ἐχθροὶ ἢ οἱ φίλοι; Γι᾿ αὐτὸ εὐλόγησε, ὦ Κύριε, καὶ τοὺς φίλους μου καὶ τοὺς ἐχθρούς μου...


 

Προσευχὴ κατὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ προσφόρου

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

(Λέγεται τὴν ὥρα τῆς προετοιμασίας διὰ τὴν ζύμωσιν τῆς προσφορᾶς)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ´)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΕΥΧΗ

Κύριε Σὲ εὐχαριστῶ γι᾿ αὐτὴν τὴν ἅγια ὥρα, ποὺ μὲ τὰ ἁμαρτωλά μου χέρια μὲ ἀξιώνεις νὰ ζυμώνω τὰ Πανάχραντα Δῶρα τῆς ἀγάπης Σου. Σὲ παρακαλῶ κατάπεμψε τὸ Πανάγιό Σου Πνεῦμα ποὺ εὐλογεῖ ὅλα τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, νὰ εὐλογήσει καὶ τοῦτα τὰ Δῶρα γιὰ νὰ γίνουν καλὰ καὶ εὐπρόσδεκτα στὸ Ἅγιό Σου θυσιαστήριο. Καὶ σὲ παρακαλῶ νὰ τὰ δεχθῇς ὅπως ἐδέχθης τὴ θυσία τοῦ Ἄβελ, τὴ δοξολογία τῶν Ποιμένων, τὰ δῶρα τῶν Μάγων, τὰ δάκρυα τοῦ Πέτρου, καὶ τοῦ Ληστοῦ τὴν μετάνοιαν. Καὶ ἂς μὲ ἀξιώνεις νὰ σοῦ τὰ προσφέρω πάντοτε εὐσυνείδητα. Ἀμήν.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

 

Προσευχαὶ τῶν Ὁσίων Πατέρων τῆς Ὄπτινα - Ῥωσσίας

Εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον ἐκ τοῦ ἀτομικοῦ κανόνος τῶν μοναχῶν τῆς Ὄπτινα

Ὑπεραγία Θεοτόκε, διὰ τῶν ἁγίων καὶ παντοδυνάμων πρεσβειῶν σου, ἀποδίωξον ἀπ᾿ ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ καὶ ἀχρείου ἱκέτου σου τὴν ἀπελπισίαν, ἀκηδίαν, ἀπροσεξίαν καὶ κάθε πονηρόν, ἀκάθαρτον καὶ βλάσφημον λογισμόν, προερχόμενον ἐκ τῆς ἀθλίας μου καρδίας καὶ τοῦ ἐσκοτισμένου μου νοός. Σβέσον τὰς ὁρμὰς τῶν παθῶν ἐμοῦ τοῦ ταπεινοῦ καὶ ἐλεεινοῦ, ἐλευθέρωσόν με ἐκ τῆς σκληροκαρδίας μου καὶ ῥῦσαί με ἀπὸ κάθε πονηρὰν πρᾶξιν. Ὅτι εὐλογημένη εἶ ἐν πάσαις ταῖς γενεαῖς καὶ δεδοξασμένον τὸ πανάγιον ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Καθημερινὴ Προσευχή

Κύριε, βοήθησέ με ν᾿ ἀντιμετωπίσω με ψυχικὴ γαλήνη ὅλα, ὅσα θὰ μοῦ φέρει ἡ σημερινὴ ἡμέρα.
Βοήθησέ με να παραδοθῶ ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἅγιο θέλημά Σου.
Στὴν κάθε ὥρα τῆς ἡμέρας φώτιζέ με καὶ δυνάμωνέ με για τὸ κάθε τί.
Ὅποιες εἰδήσεις κι ἂν λάβω σήμερα, δίδαξέ με να τὶς δεχθῶ με ἠρεμία καὶ με τὴν ἀκλονήτη πεποίθηση ὅτι τίποτε δὲν συμβαίνει, χωρὶς να τὸ ἐπιτρέψεις Ἐσύ.
Καθοδήγησε τὶς σκέψεις καὶ τὰ συναισθήματά μου σὲ ὅλα τὰ ἔργα καὶ τὰ λόγια.
Στὶς ἀπρόοπτες περιστάσεις μὴ μὲ ἀφήσεις να ξεχάσω ὅτι ὅλα παραχωροῦνται ἀπὸ Σένα.
Δίδαξέ με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλος τῆς οἰκογένειάς μου καὶ σ᾿ ὅλους τοὺς συνανθρώπους μου με εὐθύτητα καὶ συνέση, ὥστε να μὴ συγχύσω καὶ στενοχωρήσω κανένα.
Κύριε, δός μου τὴ δύναμη νὰ ὑποφέρω τὸν κόπο καὶ ὅλα τὰ γεγονότα τῆς ἡμέρας αὐτῆς, σὲ ὅλη τὴ διάρκειά της.
Καθοδήγησε τὴ θέλησή μου καὶ δίδαξέ με να προσεύχομαι, νὰ πιστεύω, νὰ ὑπομένω, νὰ συγχωρῶ καὶ ν᾿ ἀγαπῶ. Ἀμήν.

Μυστικὴ Προσευχή

Ἔλα, τὸ φῶς τὸ ἀληθινό, ἔλα, ἡ αἰώνια ζωή,
ἔλα, τὸ ἀπόκρυφο μυστήριο, ὁ ἀνώνυμος θησαυρός,
τὸ ἀνεκφώνητο πρᾶγμα, τὸ ἀκατανόητο πρόσωπο,
ἡ παντοτινὴ ἀγαλλίαση, τὸ ἀνέσπερο φῶς,
ἔλα, ἡ ἀληθινὴ προσδοκία αὐτῶν ποὺ μέλλουν νὰ σωθοῦν.

Ἔλα, τῶν πεσμένων ἡ ἔγερση,
ἔλα, τῶν νεκρῶν ἡ ἀνάσταση.
Ἔλα, Δυνατέ, ποὺ δημιουργεῖς, μεταπλάθεις
κι ἀλλοιώνεις τὰ πάντα μὲ μόνη τὴ θέλησή σου!

Ἔλα, ἀόρατε, ἀνέγγιχτε κι ἀψηλάφητε.
Ἔλα, σὺ ποὺ μένεις πάντα ἀμετακίνητος,
μὰ κάθε στιγμὴ μετακινεῖσαι ὁλόκληρος,
γιὰ νὰ ΄ρθεις σέ μας, ποὺ κειτόμαστε στὸν ᾅδη,
ὁ ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν.

Ἔλα, πολυπόθητο καὶ πολυθρύλητο ὄνομα,
ποὺ ὅμως ἀδυνατοῦμε νὰ περιγράψουμε τί ἤσουν ἀκριβῶς,
ἢ νὰ γνωρίσουμε τὴν οὐσία καὶ τὶς ἰδιότητές σου.

Ἔλα, παντοτινὴ χαρά, ἔλα, ἁμαράντινο στεφάνι,
ἔλα, πορφύρα τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ βασιλιά μας.

Ἔλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη,
ἔλα, ἀπλησίαστο ὑπόδημα,
ἔλα βασιλικὴ ἁλουργίδα
κι ὄντως αὐτοκρατορικὴ δεξιά!

Ἔλα, σὺ ποὺ πόθησε καὶ ποθεῖ ἡ ταλαίπωρή μου ψυχή,
ἔλα, σὺ ὁ Μόνος πρὸς ἐμένα τὸν μόνο γιατί,
καθὼς βλέπεις εἶμαι μόνος!...

Ἔλα, σὺ ποὺ μὲ ξεχώρισες ἀπ᾿ ὅλα
καὶ μ᾿ ἔκανες μοναδικὸ πάνω στὴ γῆ.
Ἔλα, σὺ ποὺ ἔγινες ὁ πόθος τῆς ψυχῆς μου
καὶ μ᾿ ἀξίωσες νὰ σὲ ποθήσω τὸν ἀπρόσιτο παντελῶς!

Ἔλα, πνοή μου καὶ ζωή, ἔλα τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς παρηγοριά,
ἔλα, χαρὰ καὶ δόξα μου κι᾿ ἀτέλειωτη τρυφή.

Εὐχαριστία

Σ᾿ εὐχαριστῶ, ποὺ ἔγινες ἕνα πνεῦμα μαζί μου
ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως κι ἀναλλοιώτως,
Θεὲ τοῦ παντός, κι᾿ ἔγινες γιὰ χάρη μου τὰ πάντα σὲ ὅλα:

Τροφὴ ἀνεκλάλητη ποὺ ποτὲ δὲν τελειώνει,
ποὺ ξεχύνεται ἀκατάπαυστα ἀπὸ τῆς ψυχῆς μου τὰ χείλη
καὶ πλούσια ἀναβλύζει ἀπ᾿ τὴν πηγὴ τῆς καρδιᾶς μου.

Ἔνδυμα, ποὺ ἀστράφτει καὶ καταφλέγει τοὺς δαίμονες.
κάθαρση, ποὺ μὲ πλένεις μὲ τ᾿ ἄφθαρτα κι᾿ ἅγια δάκρυα
ποὺ ἡ παρουσία σου χαρίζει σ᾿ ὅσους ἐπισκεφθεῖς.

Σ᾿ εὐχαριστῶ, γιατὶ γιὰ χάρη μου ἔγινες ἀνέσπερο φῶς
καὶ ἥλιος ἀβασίλευτος, ποὺ δὲν ἔχεις ποὺ νὰ κρυφτεῖς,
ἀφοῦ γεμίζεις μὲ τὴ δόξα σου τὰ σύμπαντα.

Ποτὲ δὲν κρύφτηκες ἀπὸ κανένα ἀλλ᾿ ἐμεῖς κρυβόμαστε
πάντοτε ἀπὸ σένα, μὴ θέλοντας νἀρθοῦμε κοντά σου.

Μὰ ποὺ νὰ κρυφτεῖς ἀφοῦ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ τὴν κατάπαυσή σου;
Καὶ γιατί νὰ κρυφτεῖς ἐσὺ ποὺ δὲν ἀποστρέφεσαι κανένα οὔτε κανένα ντρέπεσαι;

Καὶ τώρα, σὲ ἱκετεύω, Δέσποτά μου,
ἔλα νὰ στήσεις τὴ σκηνή σου στὴν καρδιά μου,
νὰ κατοικήσεις καὶ νὰ μείνεις ἐντός μου
ἀχώριστος κι ἑνωμένος μέχρι τέλους μὲ μένα τὸν δοῦλο σου,
ἀγαθέ, γιὰ νὰ βρεθῶ κι᾿ ἐγὼ στὴν ἔξοδό μου κι ἔπειτα ἀπ᾿ αὐτὴν
στοὺς αἰῶνες κοντά σου Ἀγαπημένε, καὶ νὰ βασιλέψω μαζί σου
Θεὲ τοῦ παντός!

Ἱκεσία

Μεῖνε, Κύριε, καὶ μὴ μ᾿ ἀφήσεις μόνο.
Θέλω, ὅταν ἔρθουν οἱ ἐχθροί μου,
ποὺ ζητοῦν νὰ καταπιοῦν τὴν ψυχή μου,
νὰ σὲ βροῦν μέσα μου, καὶ νὰ φύγουν γιὰ πάντα,
γιὰ νὰ μὴ μπορέσουν ξανὰ νὰ μὲ βλάψουν βλέποντάς σε
τὸν ἰσχυρότερο πάντων νὰ κάθεσαι στὸν οἶκο τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς.

Ναί, Δέσποτα, ὅπως μὲ θυμήθηκες ὅταν ζοῦσα στὸν κόσμο
καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω μὲ διάλεξες ἐσύ,
μὲ χώρισες ἀπ᾿ τὸν κόσμο καὶ μ᾿ ἔκανες κοινωνὸ τῆς θείας σου δόξης,
ἔτσι καὶ τώρα φύλαξε μὲ πάντοτε σταθερὸ
κι ἀμετακίνητο στὴν ἐνοίκησή σου ἐντός μου.

Βλέποντας σὲ ἀδιάκοπα ἐγὼ ὁ νεκρὸς θ΄ἀνασταίνομαι καὶ θὰ ζῶ,
ἔχοντας σὲ ἐγὼ ὁ φτωχὸς θὰ πλουτίζω διαρκῶς
καὶ θὰ γίνω πλουσιότερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς βασιλιάδες.
καὶ θὰ σὲ τρώγω καὶ θὰ σὲ πίνω καὶ θὰ σὲ ντύνομαι κάθε ὥρα,
ὥστε νὰ ζῶ καὶ τώρα καὶ πάντα ἐντρυφώντας σὲ ἀνεκλάλητα ἀγαθά.

Γιατί ἐσὺ εἶσαι κάθε ἀγαθὸ καὶ κάθε δόξα καὶ κάθε τρυφὴ
καὶ σὲ σένα πρέπει ἡ δόξα στὴν Ἁγία καὶ Ὁμοούσιο καὶ Ζωοποιὸ Τριάδα,
ποὺ ὅλοι οἱ πιστοὶ τὴ σέβονται καὶ τὴ γνωρίζουν,
τὴν προσκυνοῦν καὶ τὴ λατρεύουν στὰ πρόσωπα
τοῦ Πατέρα καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
τώρα καὶ πάντα καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


 

Παιδικαὶ Προσευχαί

Παιδικὴ Πρωινὴ Προσευχή

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ὅτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Θεέ μου σε εὐχαριστῶ, διότι με ἐφύλαξες τὴν περασμένη νύκτα καὶ μὲ ἀξίωσες νὰ δῶ πάλι τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Σ᾿ εὐχαριστῶ γιὰ τὰ πολλά Σου δῶρα, ποὺ μᾶς χάρισες, με ἁπλοχεριά. Σ᾿ εὐχαριστῶ ἀκόμη, διότι μὲ ἀξίωσες νὰ γεννηθῶ Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος, νὰ βαπτισθῶ, νὰ μυρωθῶ καὶ νὰ κοινωνῶ τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

Καὶ τώρα, Σὲ παρακαλῶ, συγχώρησέ μου ὅλες τὶς ἁμαρτίες, ποὺ ἔπραξα μὲ λόγια ἢ μὲ ἔργα ἢ μὲ σκέψεις. Βοήθησέ με νὰ περάσω τὴν σημερινὴ ἡμέρα μὲ ὑγεία, μὲ χαρά, μὲ πρόοδο, μὲ καλωσύνη καὶ δίχως ἁμαρτία. Διῶξε ἀπὸ κοντά μου τὸν Πονηρὸ καὶ κάθε πειρασμό. Στεῖλέ μου Ἄγγελο φύλακα νὰ μὲ προστατεύει ἀπὸ κακὸ καὶ νὰ μὲ ὁδηγεῖ στὸ καλό.

Φύλαγε, Σὲ παρακαλῶ, τοὺς γονεῖς μου, τὰ ἀδέλφια μου, τοὺς ἱερεῖς μας, τοὺς διδασκάλους, τοὺς κυβερνῆτες καὶ ὅλον τὸν κόσμο καὶ χάρισε σὲ ὅλους τὴν Βασιλεία σου τὴν ἐπουράνιο.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Παιδικὴ Βραδυνὴ Προσευχή

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ὅτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Χριστέ μου σὲ εὐχαριστοῦμε, ποὺ μᾶς φύλαξες ὅλην τὴν ἡμέρα καὶ φθάσαμε σ᾿ αὐτὴ τὴν βραδυνὴ ὥρα. Φύλαξέ μας νὰ περάσουμε τὴν νύκτα μας καλά.

Ἀξίωσέ μας νὰ ξυπνήσωμε τὸ πρωὶ μὲ ὑγεία καὶ χαρούμενα νὰ σὲ εὐχαριστήσωμε καὶ μὲ ὅλη τὴν καρδία νὰ δοξάσουμε τὸ Πανάγιο Ὄνομά Σου.

Φύλαγε, Σὲ παρακαλῶ, τοὺς γονεῖς μου, τὰ ἀδέλφια μου, τοὺς ἱερεῖς μας, τοὺς διδασκάλους, τοὺς κυβερνῆτες καὶ ὅλον τὸν κόσμο καὶ χάρισε σὲ ὅλους τὴν Βασιλεία σου τὴν ἐπουράνιο.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.